Pir Sultan Abdal: Derdim çoktur kangısına yanayım

Sadettin Nüzhet [Ergun]: XVII inci asır Sazşairlerinden Pir Sultan Abdal.
Evkaf Matbaası, İstanbul 1929: 39;
metinden hariç "Pencügâh Makamında ve düyek îkaında (nefes)"
 

Derdim çoktur kangısına yanayım

Yine tâzelendi yürek yâresi
Ben bu dertten kande derman bulayım
Meğer Şâh elinden ola çâresi

Dürlü donlar giyer gülden nâziktir
Bülbül cevreyleme güle yazıktır
Çok hasretlik çektim bağrım eziktir
Güle güle gelir canlar pâresi

Benim uzun boylu serv-i reftârım[1]
Yüreğime bir ot düştü yanarım
Kıblem sensin yüzüm sana dönerim
Mihrabımdır kaşlarının aresi

Dîzar ile mehabbete doyulmaz
Mehabbetten kaçan insan sayılmaz[2]
Münkirler bin kere püf dise sönmez
Tutuşunca yanar aşkın çırası

Pir Sultan'ım kati yüksek uçarsın
Selâmsız sabahsız gelir geçersin
Aşku mehabetten niçün kaçarsın
Böyle midir elinizin türesi[3]

[1] çınarım: nüsha
[2] münkir üflemekle çırağ söyünmez: B. Atalay
[3] Pir Sultan Abdal’ım yüksek uçarsın: aynı nüsha

Bkz. Sadettin Nüzhet: XVII inci asır Sazşairlerinden Pir Sultan Abdal. Evkaf Matbaası, İstanbul 1929: 39; metinden hariç "Pencügâh Makamında ve düyek îkaında (nefes)"

Pir Sultan Abdal: Güzel âşık cevrimizi

Bkz. Sadettin Nüzhet: XVII inci asır
Sazşairlerinden Pir Sultan Abdal.
Evkaf Mattabası, İstanbul 1929: 37;
metinden hariç
"Sabâ Makamında ve düyek îkaında (nefes)"

Güzel âşık cevrimizi
Çekemezsin dimedim mi
Bu bir rızâ lokmasıdır
Yiyemezsin dimedim mi[1]

Yemiyenler kalır nâçar
Gözlerinden kanlar saçar
Bu bir demdir gelir geçer
Duyamazsın dimedim mi

Bu dervişlik bir dilektir
Bilene büyük devlettir
Yensiz yakasız ğömlektir
Giyemezsin dimedim mi

Çıkalım meydan yerine
Girelim Ali sırrına[2]
Canü başı Hak yoluna
Koyamazsın dimedim mi

Âşıklar harabat olur
Hak katında kutlu olur
Mehabbet bal'dan tatlı olur[*]
Doyamazsın dimedim mi

Pir Sultan Abdal şâh'ımız
Hak'ka ulaşır yolumuz
On iki İmam katarımız
Uyamazsın dimedim mi[3]

[1] Yudamazsın dimedim mi : nüsha
[2] Bak şu âşıkın hâline ne gelir söyle diline : nüsha
[3] B. Atalay B.in kitabında bu nefes 4 benttir. D. Rûhullah'ın eserinde temamdır.
[*] Editörün notu: tatl'olur (?)

Bkz. Sadettin Nüzhet: XVII inci asır Sazşairlerinden Pir Sultan Abdal. Evkaf Mattabası, İstanbul 1929: 37; metinden hariç "Sabâ Makamında ve düyek îkaında (nefes)"