Sanatçı, 'En büyük travmayı, geriye dönüp ‘Nerede tüm bu insanlar?’ diye sorduğumda, geçmiş ile ilgili yaşadıklarıma dair bir çok şeyin hafızamdan silinmiş olduğunu ve en vahimi de sorularıma doğru cevap verecek kimse kalmadığını fark ettiğimde yaşamıştım. O gün, o noktadan hareketle, yaşanmışlıklarımı defterlere kaydetmeye ve kendime ait bir bellek oluşturmaya karar verdim'. diyor.
Pemra Aksoy ikinci kişisel sergisinin hazırlık süreçlerini anlatmaya şöyle devam ediyor:
'Zihnin belleğe sürekli oyunlar oynadığı, unutturduğu ve zaman ilerledikçe çarpıtarak farklı gerçekler sunduğu bir dünyada yaşıyoruz. Bugün her şeyden çok fazla var, her şey çok hızlı ve aynı zamanda geçici. Buna bağlı olarak duygular ve hisler de çabuk unutuluyorlar.
Desenlerimi ve bu desenler üzerinden kurguladığım tuvallerimi; yaşanmışlıkları, düşüncelerimi ve hissettiklerimi hafızamda muhafaza etmenin ve biriktirmenin zorluğuna karşı bir tepki olarak nitelendiriyorum. Sürekli gözlemliyorum ve gördüğüm, ilgilimi çeken şeyleri an be an kaydediyorum. Dolayısıyla tuval üzerindeki formlar da bu durumun bir sonucu olarak ortaya çıkıyorlar.
